Blog

Onlangs mocht ik mijn verhaal delen in het AD . Een moment van reflectie, want als ik terugkijk op het afgelopen jaar, is er veel veranderd. De vraag: "Waar word ik nu écht blij van?"  stond centraal. Het antwoord? Dat vind ik elke dag in mijn studio. Het zit in de genen Mijn passie voor textiel is geen toeval. Je zou kunnen zeggen dat het in mijn bloed zit. Mijn opa had vroeger een manufacturenwinkel in Staphorst en ook mijn moeder was vaak in de weer met naald, draad en lap

Naailessen en workshops Tijdens Naailessen en workshops zie ik vaak het besef ontstaan: pas als je zelf iets naait, merk je hoeveel werk erin zit. Het aantal stappen, tijd en aandacht dat nodig is om iets te maken waar je blij mee bent. Een heel creatief proces: Wat ga je maken? Stof kiezen, patroon overnemen, spelden, knippen, naaien, uithalen en opnieuw proberen. Pas als je dit zelf een keer doet, dringt het echt door hoeveel werk er in één stuk zit. Dan voelt het ineens

Herinneringskussen van dierbare kleding. Lievelingsspijkerbroek

Herinneringswandkleed van allerlei lapjes stof gemaakt. Dierbare lapjes stof.

Mijn kerstwens is dat je doet wat je 't liefste doet- voor mij is dat herinneringsitems maken.